Wat als ik nooit meer aan het werk kom

Mijn grootste angst is dat ik nooit meer aan het werk kom na mijn burn out. Dat ik straks jarenlang gewerkt heb aan alles, aan mijzelf, al mijn shit opgeruimd en dan toch niet goed genoeg meer ben voor de arbeidsmarkt. 

Een gevoel van nuttig zijn

Werk geeft mij een gevoel van nuttig zijn. Ergens bij horen zonder negatieve intonatie. Want nu hoor ik bij de uitkeringstrekkers. Weet je, dat is op zich nog niet zo erg. Meestal ben ik er volkomen oké mee dat ik van een uitkering leef. Ik heb jarenlang keihard gewerkt en geld in het grote, algemene potje gedaan dat mij nu maandelijks betaald. Ik heb er recht op, net zoals ieder ander. Er zijn echter momenten waarop ik vind dat dit allemaal niet oké is. De momenten waarop mij gevraagd word wat voor werk ik doe. Of als iemand loopt te spuien dat mensen met een uitkering gewoon moeten gaan werken.

werk
Picture by Gerd Altmann

De maatschappij dat ben ik, toch?

In de maatschappij van nu is de werkeloosheid hoog en hangt je status af van het werk dat je doet. Nog meer van hoeveel geld je er mee verdient. In een land waar volgens de minister-president armoede niet bestaat. Denkt dat iedereen minimaal € 30.000,- per jaar verdiend. Ik zal je zeggen dat ik de helft van dat bedrag nog niet heb gehaald in het afgelopen jaar. Ondanks dat ik een baan had.

Ik wil zelfstandig zijn

Wat ik de afgelopen tijd vergat was dat ik niet werkloos ben. Ik heb een baan. Het is geen fulltime baan en ik kan er niet volledig van rondkomen. Ik werk, ik betaal belasting en ik ben een onderdeel van de maatschappij. Toch had ik het gevoel dat anderen mij alleen zagen voor de uitkeringstrekker. Misschien was ik het zelf wel die zo naar mij keek. Ik voelde mij geen werkloze. Ik was continu bezig met het zoeken van een baan, diverse (vrijwilligers)projecten, netwerken, het herstellen van een burn out en sporten. Elke keer als er aan het einde van de maand de uitkeringsspecificatie op de mat viel dan voelde ik mij een waardeloze werkloze. Ik was blij en dankbaar dat ik mijn rekeningen kon betalen en tegelijkertijd nietig en klein omdat ik het geld niet zelf verdiend had. Omdat ik niet zelfstandig was. Daarmee zijn we weer terug bij waarom het hebben van een baan voor mij zo belangrijk is. Meedoen, zelfstandigheid en er toe doen. Waardevol zijn.

werk

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.