De stemmen in je hoofd

Ik beken dat deze ‘Show Your True Colours’ editie niet mijn beste is. Ik vind de meeste van mijn foto’s stom en confronterend en mijn outfits weinig inspirerend. Dat wat ik in de voorgaande edities heb opgebouwd lijk ik verloren te zijn. Ik ben het kwijt en ik wil het terug. De stemmen in mijn hoofd spelen daar een grote rol in.

stemmen

 

De laatste tijd heb ik last van paniekaanvallen. Het gebeurt vooral wanneer de stemmen in mijn hoofd uit het niets opduiken. Het is net alsof er in de kamers in mijn hoofd een stemmetje achter het gordijn vandaan springt en keihard roept: “Verassing! Ik ben er om je de rest van je dag een kutgevoel te geven!” Oh the joy… Daar zit ik dan de hele dag mee opgescheept.

De oudtante

Het is als opgescheept zitten met een oudtante tijdens een verjaardag. De hele kamer is gevuld met mensen en jij zit daar met haar. Ze blijft je vragen stellen als waarom je nog single bent. Of wanneer je nou eindelijk een keer een goede baan gaat zoeken. Wanneer jij eindelijk gaat trouwen of aan kinderen gaat beginnen. Je hebt het idee dat je dan netjes en beleefd moet blijven terwijl je al haar vragen ervaart als een indirecte belediging. Rondkijkend of er iemand is die je kan redden van deze kruisverhoor voerende oudtante.

Hier komt de verassing: je hebt niemand nodig die je van haar komt redden. Dat kan je helemaal zelf. Je hoeft niet netjes en beleefd te blijven. Dat is de oudtante in dit verhaal ook niet. Ze stelt je vragen die je het gevoel geven dat je niet goed genoeg bent. Daar zit je helemaal niet op te wachten. Zeg haar dat je haar vragen vervelend vind of dat je helemaal geen zin hebt in een gesprek zoals deze. Sta op en bedank haar voor haar gezelschap en loop weg. Ook al is het midden in ‘het gesprek’. Het is helemaal aan jou. Je kan nog steeds netjes en beleefd zijn terwijl je aangeeft dat wat er gebeurd niet oké is. Dat jij het niet oké vind.

Don’t feed the demons

Zo is het ook met de stemmen in je hoofd. Je kan ze wegsturen. Ook als dat even niet zo voelt. Het is makkelijker gezegd dan gedaan. Dat weet ik maar al te goed. Zoals ik al zei bij mij komen ze de laatste tijd weer regelmatig langs. Ik weet ook wel waarom ze langs komen. Ik geloof de negatieve stemmen in mijn hoofd niet meer. Geloof niet dat ik niet goed genoeg ben, dat de wereld beter af is zonder mij, dat ik lelijk ben of dom of stom of wat voor lelijks ik ook allemaal over mijzelf verzonnen heb in de afgelopen 30 jaar. Het is allemaal niet waar.

Gevecht

Het is een gevecht dat ik regelmatig voer. De stemmen komen iedere keer controleren of ik ze echt niet terug wil. We zijn zo lang samen geweest. Stel je voor dat ik ze straks nog zou gaan missen. Dat willen de negatieve stemmen graag voorkomen. Als ze nu als bij verassing opduiken dat vertel ik ze wat ik oprecht geloof. Ik heb lief. Ik ben geliefd. Ik word gezien. Ik word gehoord en mijn mening telt. Ik ben Liefde. Ik ben om van te houden en ik heb lief. Anderen zitten op mij te wachten. Ik ben inspirerend en motiverend. Ik ben een goede vriendin, een goede werknemer, een goede trainer, een echte professional. Zelfs op de momenten dat het niet zo voelt. Dat is de waarheid. De echte waarheid en de enige stem die ik wil horen in mijn hoofd. De enigste stem die geloof. Ik ben Licht en ik ben Liefde. Net zoals ieder ander.

stemmen

Bedankt!

Aan alle negatieve stemmen wil ik zeggen: “Jullie zijn niet langer welkom.” Ik heb te lang naar jullie geluisterd en gelooft wat jullie zeiden. Ik geloofde dat jullie de waarheid spraken zelfs als ik voelde dat dit niet zo was. Ik geloof niet meer in wat jullie zeggen. De waarheid is dat ik ben wie ik ben en dat is geweldig.

Lobi da Basi

Wil je meer columns lezen? Neem dan een kijkje op www.40days40outfits.nl waar je alles over bewustwording en bewustzijn in combinatie met mode kan lezen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.